Co powiedzą inni?

Przemysław Kozielec
0 komentarz

„Co powiedzą inni?” – to projekt społeczny realizowany w ramach olimpiady Zwolnieni z Teorii. Dotyczy on wstydu i milczenia w sprawach tak istotnych, jak gorsze samopoczucie psychiczne czy konkretne zaburzenia. 

Projekt prowadzony jest przez pięcioosobową grupę uczniów z wrocławskiego LO VIII i ma na celu pokazanie ludziom, że należy mówić, przełamać wstyd i uświadamiać innych, jak poważną sprawą są zaburzenia czy kryzysy psychiczne

Trudno jest mówić o swoich problemach, przede wszystkim z obawy o opinię innych osób. Dlaczego z łatwością możemy powiedzieć przyjaciółce o tym, że złamaliśmy nogę, ale zdiagnozowaną depresję czy nerwicę wolimy ukrywać tak długo, jak to możliwe?

Na terenie Wrocławia i okolicznych miejscowości licealiści będą przeprowadzać skierowane do uczniów warsztaty, w ramach których pokażą, jak powszechny jest to problem oraz jak radzić sobie z różnymi emocjami – scenariusz będzie zależny od wieku grupy docelowej. Dla młodszych klas szkół podstawowych będą to zajęcia na temat emocji, sposobów radzenia sobie z nimi i mówienia o nich, natomiast starsi uczniowie będą mogli poznać różne zaburzenia, dowiedzieć się, jak można pomóc sobie lub komuś innemu, a przede wszystkim zrozumieć, jak poważne są to kwestie.

Inicjatywę zapoczątkowała jedna z rozmów w gronie licealistów na temat tego, jak trudno jest przekonać samego siebie do opowiedzenia innym o swoich problemach. Kiedy zaczyna boleć nas ząb, idziemy do lekarza, poddajemy się leczeniu. Natomiast kiedy zauważamy niepokojące objawy ze strony emocjonalnej, wolimy milczeć i udawać, że wszystko jest w porządku. Dlaczego? Boimy się. Jesteśmy przekonani, że inni nie będą chcieli nas zrozumieć. Uznają nas za osobę niezrównoważoną czy niebezpieczną. Z drugiej strony możliwe jest także, że usłyszymy komentarze, iż przesadzamy, użalamy się nad sobą, a inni mają gorzej i należy być silnym.

Celem projektu jest pokazanie społeczeństwu, że problem kryzysów psychicznych jest realny i niepokojąco powszechny, tak więc można (a nawet trzeba!) mówić o nich jako o faktach. Ważne jest również przypominanie, że emocje – także te określane jako “negatywne” – nie są niczym złym, więc nie należy ich unikać czy tłumić ani się ich bać. 

Licealiści chcą więc mówić głośno o tym, o czym wielu boi się chociażby pomyśleć. 

FB: @copowiedzainni
Mail: [email protected]

Zostaw komentarz

Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić Twoje wrażenia. Zakładamy, że nie masz nic przeciwko, ale możesz zrezygnować, jeśli chcesz. Akceptuje Przeczytaj więcej

Polityka prywatności
Już dostępny!

Przemyślnik edukacyjny

73 pytania będące źródłem edukacyjnej inspiracji i refleksji!