Spośród wszystkich elementarnych przedmiotów jakie zgłębia każdy człowiek, niezależnie od systemu edukacji, matematyka zawsze budzi największe emocje. Delikatny charakter tego przedmiotu, wymagający nie tylko dobrego wykładania ale i systematycznego zaangażowania ucznia, sprawia, że królowa nauk napotyka wiele systemowych trudności. Wystarczy, że przypomnimy sobie nie tak dawny raport NIK na temat stanu nauczania matematyki w Polsce, z którego wynikało, że problemy z nauką tego przedmiotu ma aż 56% wszystkich uczniów. Z pomocą w przezwyciężaniu matematycznych trudności może jednak przyjść neurobiologia!
Paul Howard-Jones, profesor neurobiologii z uniwersytetu w Bristolu, w swoim raporcie zaprezentował jak pomagać uczniom w nauce matematyki, wykorzystując wiedzę o działaniu naszego mózgu. Tę wiedzę wykorzystać możemy już u najmłodszych, którzy dalej liczą na palcach! Okazuje się bowiem, że ten odruch jest głęboko ugruntowany neurologicznie i jest bezpośrednio związany ze zmysłem numerycznym. Badanie z udziałem dzieci w wieku 6-12 lat sugeruje, że liczenie na palcach ma istotne znaczenie dla przejścia od reprezentacji nie symbolicznych do symbolicznego, dokładnego przetwarzania liczb. Trening liczenia za pomocą palców może znacznie przyczynić się do poprawy wczesnoszkolnych zdolności matematycznych.
Co jednak z uczniami starszymi, którym matematyka spędza sen z powiek? Neurobiologia pomoże nie tylko w udoskonalaniu metodyki nauczania. Pomoże też przezwyciężyć bardzo powszechny problem lęku przed matematyką, który bardzo często występuje od początku edukacji, niezależnie od umiejętności ucznia. Jest on istotną przyczyną zmniejszonego zaangażowania w naukę matematyki i konsekwentnie kumulacji problemów z tym przedmiotem.
Badania nad lękiem przed matematyką wykazują, że są na niego podatni uczniowie o wysokiej aktywności ciała migdałowatego (części mózgu odpowiedzialnej za przetwarzanie negatywnych emocji). Wedle badania neuropsychologów z uniwersytetu Stanforda, spośród uczniów deklarujących wysoki poziom lęku przed matematyką, ci, którzy przed sprawdzianami mieli okazję opisać swój lęk, osiągali znacznie wyższe wyniki od tych, którzy dusili lęk w sobie. Z tego wynika, że uczniowie mogą nie rozumieć matematyki, bo się jej boją, a nie odwrotnie. Samo zaś opisanie swojego lęku, może go istotnie zmniejszyć.
Źródło: nik.gov.pl, ibe.edu.pl
