Klasa. Uczniowie siedzą przy biurkach w grupach po cztery osoby i oglądają filmy o niedawnych pożarach buszu w Australii. Jeden pokazuje apokaliptyczny krajobraz w płomieniach, drugi turystyczny raj, z zapewnieniem, że znaczna część kontynentu jest bezpieczna.

Zamiast odrzucić obie wiadomości jako fałszywe, uczniowie wiedzą, jakie pytania należy zadać, aby pozbyć się wątpliwości: Kto zrobił zdjęcie? Co musi zawierać źródło? Jak duża jest Australia? Czy jest możliwe, że oba zdjęcia są prawdziwe?

Tak właśnie pracują uczniowie Herbert S. Eisenberg Intermediate School na Brooklynie. Studiują umiejętność czytania wiadomości od szóstej klasy. Są jeszcze wyjątkiem i jedną z niewielu szkół w USA, która pragnie uczynić ten przedmiot częścią programu nauczania.

Jak wynika z ostatniego raportu organizacji non-profit Media Literacy Now, umiejętność korzystania z mediów to umiejętność korzystania z XXI wieku.

Badania wykazały także, że brak umiejętności oceny treści, prowadzi do dwóch równie negatywnych rezultatów: ludzie wierzą we wszystko, co odpowiada ich z góry przyjętym wyobrażeniom lub cynicznie nie wierzą w nic.

Bardzo podoba mi się to co na ten temat powiedział Sam Wineburg, profesor edukacji na Uniwersytecie Stanforda: „Gdyby odnieść tą sytuację do jazdy samochodem, byłoby to równoznaczne z nieświadomością, że należy zatrzymać się na znaku stopu. To naprawdę stan ignorancji, z którym mamy w dzisiejszych czasach coraz więcej do czynienia”.

Osobiście zgadzam się z tym stwierdzeniem i uważam, że tego rodzaju edukacja nie powinna być ciekawostką, ale powinna zostać wprowadzona do szkół jako stały i obowiązkowy element. Tylko czy aby na pewno osoby, które obecnie uczą nasze dzieci mają wiedzę, jak te wiadomości odróżniać? Myślę, że cała trudność we wdrożeniu takiego przedsięwzięcia będzie polegać na  znalezieniu edukatorów wykwalifikowanych do tego rodzaju pracy.

Źródło: nytimes.com